ಪ್ರೀತಿ...

ವರುಷದ ಹಿಂದೆ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ನೀ ಬಂದಾಗ,ನೀನಾರೋ ನಾನಾರೋ ..

ಸಂಧಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯೋ,ಕಾಣದೆ ಕಾಯುವ ಕಯ್ಯೋ..

ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಆಗ ಕಾಡಿದ್ದು ಇದೆಲ್ಲ ಈಗಲೇ ಬೇಕೆ?...

ಕೇಳುವವರ ಕಣ್ಣ ತಪ್ಪಿಸಿ ನಾ ತಿರುಗುವಾಗ..

ಕನಸಲ್ಲೂ ಅದೊಂದೇ ಭೀತಿ, ನನ್ನ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನಾಡಿದ ಅವನ ಮಾತಿನ ರೀತಿ..

ಗುರು ಬಲವು  ಹಿಂಬದಿಯಲ್ಲೇ ಇರುವಾಗ ಯಾವ ಹರನ ನಾ ಬೇಡಿದರೇನು..

ಅವ ತಾನೇ ಏನು ಮಾಡಿಯಾನು...

ಅಲ್ಲೇ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದಂತೆ,ನೀ  ಬದುಕಿಗೆ ಹೊಸ ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆದಾಗ

ಖಾಲಿಯಾಗಿದ್ದ ಮನಸಲ್ಲಿ ತುಂಬಿ ಕೊಂಡಿದ್ದು ಅದೇ ಹುಚ್ಚು ಪ್ರೀತಿ...

ನನ್ನ ನಾ ನೋಡಿಕೊಂಡಂತೆ ನಿನ್ನನ್ನೂ ಬೆಚ್ಚಗಿಡುವ ನೀತಿ....

ಮತ್ತೆ ಮುಂದಿನದು ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಗೊತ್ತು,

ಹೇಗೆ ಕಳೆದವೋ..ವರುಷದ ಹನ್ನೆರಡರಲ್ಲಿ ಹತ್ತು...

ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಅಷ್ಟೇ ನಿನ್ನೊಡನೆ ಏಳು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟಾಗ..

ಸರಿದಾಡಿದ ರೇಶಿಮೆ ಸೀರೆಯ ಸದ್ದು ಇನ್ನು ನನ್ನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ..

ಹತ್ತಿರಿದ್ದವರ ಕಣ್ಣ ತಪ್ಪಿಸಿ ಹಿಡಿದ ಕೈಯ್ಯ ಮೆದುವಾಗಿ

ಅದುಮಿದ ನೆನಪೇ ನನ್ನ ಇತ್ತೀಚಿನ ಕನಸುಗಳಲ್ಲಿ...

 ನಾ ಕಳೆದ ಎಷ್ಟೋ ಕ್ಷಣಗಳ ಮಧುರ ನೆನಪುಗಳು ನನ್ನ ಸೆರಗಿನಲ್ಲಿ..

ಬಾ ತುಂಬಿಕೊ ನೀನಗೂ ನೀಡುವೆ ಒಂದಿಷ್ಟ ನನ್ನ  ಪುಟ್ಟ ಬೊಗಸೆಯಲ್ಲಿ...

ಹೂವು......

ಮೊಗ್ಗಾಗಿ ಮೂಡಿತು ಕನಸು...

ಭಾವಗಳ ಬಣ್ಣವ ತಳೆದು,

ಸೊಗಸಾಗಿ ಅರಳುವ ಸೂಚನೆಯ

ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಕಂಪು ನೆಟ್ಟವರ ಮನದಲ್ಲಿ......


ಒಂದೊಂದು ಎಸಳಲು ಒಂದೊಂದು ಭಾವ...

ಬಿಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಬಯಕೆ ಅರಳುವ ಮುನ್ನ..

ಬುಡದಲೇ ಸಡಿಲವಾಯಿತೆ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆಯೆ...

ಮುದುಡಿತು ಉದುರುವ ಭಯದ ನಡುಕದಲ್ಲಿ....



ಯಾರದು ತಪ್ಪು, ಯಾರದು ಒಪ್ಪು...

ಮಣ್ಣೇ ಕ್ಷೀಣವೋ,ಬಿತ್ತಿದ್ದೇ ಸರಿಯಿಲ್ಲವೊ..

ಇಲ್ಲ ಎರೆದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹೊಕ್ಕಿದ ವಿಷವೊ....

ತಪ್ಪಿಲ್ಲದೆ ನರಳಿತು ಹೂವು ಮಾತ್ರ ಮ್ಲಾನದಲ್ಲಿ......

ಆದರದ ಆಮಂತ್ರಣ..

ಪ್ರಹವಿಸಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಬಾಳೆಂಬ ಯಾನದಲಿ....
ಸಹಚಾರಿ ನೀನಾಗು ನಾ ನಡೆವ ಹಾದಿಯಲಿ ನಿ
ನ್ನ ಸುಖ ಕಷ್ಟದಲಿ ಸಮಪಾಲು ನನಗಿರಲಿ...
ವಾಸವಾಗಲಿ ನಲಿವು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ...ಕ್ಷ
ಣಿಕವಾಗಲಿ ನೋವು ನಿನ್ನ ಸಹಮೈತ್ರಿಯಲಿ
ಶ್ರೀಹರಿಯ ದಯವಿರಲಿ ಮುಂಬರುವ ದಿನಗಳಲಿ...
ಏಳು ಬಣ್ಣಗಳ ಮೂಲ ಒಂದೇ ಬಣ್ಣವಂತೆ..
ಏಳು ಹೆಜ್ಜೆಗಳ ನಂಟು ಏಳು ಜನುಮಕಂತೆ...
ಹೆಜ್ಜೆಗಳ ಬೆಸೆದು ಜೀವ ಒಂದಾಗೋ ಸಮಯ..
ತಾಳಿ, ಕಾಲುಂಗುರ, ತಿಲಕ, ಮಂಗಳ ವಾದ್ಯ,
ಗುರು-ಹಿರಿಯರ ಮಂತ್ರಘೋಷ, ಇಷ್ಟದೇವತೆಯ ಅಭಯ ವಾಣಿ
ಜೊತೆಯಾಗಲು ಹೊಸ ಬಂಧವು, ಮನಸಾಗಲಿ ಪ್ರಸನ್ನ

ವರ್ಷದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ  ಸ್ನೇಹಿತರೆಲ್ಲಾ ಸೇರಿದ್ದ ಮದುವೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನಾನು ತಿರುಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದ್ದು ಇನ್ನೊಂದು ವರ್ಷ ಆ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚನೆ ಇಲ್ಲ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿ ಅಗಿದೆ ಏಂದಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ..ಹೇಳಿದ ಮೂರು ತಿಂಗಳೊಳಗೆ,ಒಂದು ಬೆಳಗ್ಗೆ ಹತ್ತಿರದವರಿಗೆಲ್ಲ ಈ ವರ್ಷದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮದುವೆ ಅಗುತ್ತಿದ್ದೆನೆ ಎಂದಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಹೌದು ಕೊನೆಗೂ ಮಾನಸರಂಗದ ಒಂಟಿ ಮನಸು ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಕನಸಿನೊಂದಿಗೆ ಜಂಟಿ ಆಗಿ ಮದುವೆಯೆಂಬ ಮಧುರ ಬಾಂಧವ್ಯದ ಹೊಸ್ತಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದೆ. ತುಂಬಾ ದಿನ ಬಾಕಿ ಇದೆ ಎಂದು ಹಾರಾಡಿ ಕೊಂಡಿದ್ದ, ಅಂಕೆಯಿಲ್ಲದ ಮನಸು ಮದುವೆ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಂತೆ ಅರಿವಾಗುತ್ತಿರುವ , ಮುಂದೆ ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತಿರುವ ಹೊಸ ಜವಾಬ್ಧಾರಿ,ಹೊಸ ವಾತಾವರಣ,ಹೊಸ  ಕನಸುಗಳ ನಡುವೆ ಇಣುಕಿ ಗೊಂದಲ.ತಳಮಳಗಳ ಸಾಮೀಪ್ಯದಿಂದ ಜೀವನದ ಹೊಸ ಮಜಲನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಲು ಸಜ್ಜಾಗಿದೆ.ಮೂರು ಗಂಟಿನೊಂದಿಗೆ ಜೀವನದ ನಂಟು ಬೆಸೆಯುವ ದಿನ ಗೊತ್ತಾಗಿದೆ.ಹತ್ತಿರದವರ, ಅತ್ಮೀಯರ ಬಳಿಗೆ ಕರೆಯೋಲೆಯನ್ನು ನಾನಾ ತರದಲ್ಲಿ ತಲುಪಿಸಿ ಆಗಿದೆ.ಜೀವನವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿನ ಕೂಡ ಹತ್ತಿರವಾಗಿದೆ.ಇಷ್ಟು ದಿನದ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಬರವಣಿಗೆಗೆ ವಾಸ್ತವಿಕವಾಗಿ ಒಬ್ಬನು ಬಂದು  ನಿಂತಾಗಿದೆ.ಗೆಳತಿಯರ/ಗೆಳೆಯರ ತಮಾಷೆ,ಹಿರಿಯರ ಸಲಹೆ,ಮನದ ಕಲ್ಪನೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬುತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತ, ನಾನು ಮುಂದೆ ಇಡುವ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ,ಅವನ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಸಪ್ಪಳದೊಂದಿಗೆ ಬೆಸೆಯುವ ಭರವಸೆ ನೀಡಿಆಗಿದೆ.ನನ್ನಂತೆ ಅವನನ್ನೂ ನೋಡಿ ಕೊಳ್ಳುವ ಮಾತು ಕೊಟ್ಟಾಗಿದೆ.ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕರಿಯುದಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಪೀಠಿಕೆ ಇಟ್ಟಾಗಿದೆ.ಆ ದಿನ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಣ್ಣುಗಳು ನೀರಿಕ್ಷಿಸುತ್ತಿರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೂಡ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಹೇಳಿ ಆಗಿದೆ.ನಗರದ ಜಂಜಾಟಗಳ ನಡುವೆ ನಿಮಗೆ ಹೀಗೆ ಕರೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಮನ್ನಿಸಿ,ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯವರೊಂದಿಗೆ ಮದುವೆಯ ದಿಬ್ಬಣಕ್ಕೆ ಬಂದು ನಮ್ಮನ್ನು ಹರಸಿ ಹಾರೈಸಿ.
 

ದಿನಾಂಕ: 1-12-2011

ನೀರಿಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ..

ನಿಮ್ಮವಳು..

ನಿರೀಕ್ಷೆ...

  ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸಿದತ್ತ ಕಾಣುತಿರಲು ಕಪ್ಪು ಬಾನು..
  ಚದುರಿರಲು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಮೋಡಗಳು ಚೂರಾಗಿ...
  ಮಳೆಬರುವ ಸೂಚನೆಯೋ,ಇಲ್ಲ ಕವಿದ ಕತ್ತಲೆಯೊ
  ಗುರುತಿಸಲು ಪರಿತಪಿಸೆ ಇದಾವದರ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ..

   ಉರಿವ ತಾಪವೇ ಮೇಲೇ ಸೂಚನೆ, ಯಾಚನೆಗಿಂತ..
   ನಿಂತ ಕಾಲ-ಕನ್ನಡಿಯ ಕಣ್ಣು ಸೆರೆಹಿಡಿಯೆ ವಾಸ್ತವವ...

   ದ್ರಷ್ಟಿ ತಪ್ಪಿಸೆ ತಿರುಗಿ ,ಕೂಡಿಡಲು ಹನಿಯೊಂದ..

   ಮತ್ತೆ ಗುಡುಗಿನ ಭಯವೇ ಬರಿ ಭುವಿಯ ತುಂಬ.....

    ಧರೆಯ ಒಡಲಾಳದಲಿ ಎದ್ದ  ಮಿಂಚಿನ ಭೀತಿ....

    ಕರಗುವುದೇ ಕಾರ್ಮೋಡ ನವಿರಾದ ಹನಿಯಾಗಿ..

    ಭೋರ್ಗರೆದು ಸುರಿಯುವುದೇ ಮತ್ತೆ ಬೇಡವಾದಂತೆ..

    ನಿರೀಕ್ಷಣೆಯೋ,ನಿರಾಕರಣೆಯೋ ,ಕಣ್ಣಿನಲಿ ಮತ್ತೆ ಯಾವುದರ ಬಿಂಬ...

ಬರಹ.....

  ಅತ್ತಣದಿಂದ ಒಂದು, ಇತ್ತಣದಿಂದ ಒಂದು 

 ಮನದಿ ಮೂಡಿದ ಕಲ್ಪನೆಗೆ ಇಹುದು ಅರ್ಥವೊಂದು 

 ಹಠ ಬಿಡದೆ ಹಿಡಿದು,ಭಾವ ಮುಷ್ಟಿಯಲಿ ಪಿಡಿದು 

 ಸುರಿದು  ಪೋಣಿಸಿದರೆ ಮೂಡಿತ್ತು ಪದವೊಂದು....                                                   

  

ಪದವೊಂದೇ ಸಾಕೆ ನಿನ್ನ ನೀ ಬಿಂಬಿಸಲು

 ಕಾಡುತ್ತ ಇಣಕಿದವು ಬೆಂಬಿಡದೆ ಮನಸಲ್ಲೂ
 ಸಾಲಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಲು,ಸಾಲೊಂದ ಸ್ರಷ್ಟಿಸಲು

 ಭಾವಗಳ ಪರಿಮಳವೇ  ಪ್ರತಿ ಎಸಳಿನಲ್ಲೂ.....

 

ಬನ್ನಿರಿ ಸಾಲುಗಳೇ,ಸಾಲಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿರಿ

ಕಟ್ಟಿಹಾಕುವೆ ನಿಮ್ಮ ನನ್ನದೇ ಪರಿಯಲ್ಲಿ
ಪ್ರೀತಿಯಲಿ ಕರೆಯಲು ನಾನಿಟ್ಟ ಹೆಸರಿನಲಿ...
ಸಾರಿರಿ ಹೊಸತನವ ಒಂದಾಗಿ ಬರಹದಲಿ... 

[ಕೊಂಚ ದಿನಗಳ ಬರವಣಿಗೆಯಿಂದ ವಿರಾಮ ಪಡೆದಿದ್ದರೂ ಬರೆಯುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂಬ ಕೊರಗು ಕಾಡುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು..ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಸಿಗದೇ ಮನಸ್ಸು ಪರದಾಡುತ್ತಿತ್ತು.. ದಿನ ಬ್ಲಾಗ್ ತೆರೆದು ನಿಮ್ಮ ಬರಹ ಗಳನ್ನೂ ಓದಿ,ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ನ ಮೇಲೊಮ್ಮೆ ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸುವಾಗ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಅಸಹಾಯಕತೆಯ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಒಂದು ನೀರವ ಭಾವ ತರುತ್ತಿತ್ತು.. ಬರಹ ಟೆಕ್ಸ್ಟ್ ತೆಗೆದು ಬರೆಯದೆ ಮುಚ್ಚಿಡುವಾಗ ಬರೆಯುವುದೇ ಮರೆತು ಹೋಯಿತೇ ಎಂಬ ಭಾವ.. ಏನೋ ತಿಳಿಯದೆ ಹೀಗೆ ಬಂದ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಬರಹ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲೇ ನಿಮ್ಮ ಮುಂದಿಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ..ಮತ್ತೆ ಏನೋ ಬರೆದಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬ ಸಮಾಧಾನ ದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಬ್ಲಾಗ್ ಗೆ ವಾಪಾಸ್ಸಗಿದ್ದೇನೆ....]

ಬಯಸುತಿದೆ ಅಲ್ಪವಿರಾಮ......

ಜೀವನವೆಂಬುದು ಹೀಗೆ ಏನೋ..ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಇಷ್ಟ ಪಟ್ಟಿದ್ದು ದುಸ್ತರವಾಗುತ್ತದೆ.ಎಲ್ಲವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ದೂರ ಹೋಗಿ ಬಿಡುವ ಮನಸ್ಸಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ.ಅದು ಮಾನಸಿಕ ಒತ್ತಡವೋ,ಸಮಾಜದ, ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ವಾತಾವರಣದ ಪರಿಣಾಮವೋ ಮನಸ್ಸು ಸೊರಗಿ ಕಂಗಾಲಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ.ಏಕಾಂತ ಬಯಸುತ್ತದೆ.ನಮ್ಮ ಇಷ್ಟದ ಕೆಲಸದಿಂದಲೂ ವಿರಾಮ ಬಯಸುತ್ತದೆ.ಅದು ಕೇವಲ ಕಾಲದ ಮಹಿಮೆ ಎನ್ನುವುದು ಅರಿವಿದ್ದರೂ, ಅರಗಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುವುದು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಷ್ಟವೇ.ಒಂದು ಹಂತದ ವರೆಗೆ ಇವೆಲ್ಲ ಸಹ್ಯ ವಾದರೂ  ಅದರ ಪರಿಣಾಮದ ಕರಿ ಛಾಯೆ ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿದು ಬಿಡುತ್ತದೆ.ಬಹುಶ ನಾನು ಕೂಡ ಇದೆ ಹಂತದಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ ಎನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ.ಇಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಬರವಣಿಗೆಗೆ ನನ್ನಿಂದ ನ್ಯಾಯ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.ಬರೆಯ ಹೊರಟ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲ ಮುಷ್ಕರ ಹೂಡಿದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತ ಇದೆ.ಇದಕ್ಕೆ  ನನ್ನಲ್ಲಿನ ಒತ್ತಡವೋ,ಸಮಯದ ಅಭಾವವೋ ಅಥವಾ ಇದ್ದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಳೆದು ಹೋಗುವ ನನ್ನ ಮನಸ್ಥಿತಿಯೋ ನಾ ಕಾಣೆ.ನನ್ನ ಕೇಳುತ್ತಿರುವ, ನನ್ನ ಬರಹವನ್ನು ತಪ್ಪದೆ ಓದುವ,ಕಳೆದು ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ನನಗೆ ನಾನು ಹೇಳ ಹೊರಟಿರುವುದು ಇಷ್ಟೇ.ಇದೆಲ್ಲದರಿಂದ ಕೆಲ ಕಾಲ ವಿರಮಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಮತ್ತೆ ಹೊಸತನ ಚಿಗುರುವ ವರೆಗೂ ಮನಸ್ಸು ವಿರಾಮ ಬಯಸುತ್ತಿದೆ.ಮತ್ತೆ ವಾಪಸ್ಸಾಗ ಬೇಕಾಗಿದೆ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ  ಸುಂದರ ದಿನಗಳಿಗೆ.ಖಂಡಿತ ಮತ್ತೆ ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ.ನಾನು ಬರೆಯದೆ ಹೋದರೂ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಬರಹಗಳನ್ನು ತಪ್ಪದೆ ಓದುತ್ತೇನೆ.ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ವಾಪಸ್ಸಾಗುವ ಮನಸ್ಸು,ಆಸೆ ನನ್ನಲ್ಲೂ  ಇದೆ. ಆ ದಿನ ನಾಳೆನೇ ಇರಬಹುದು,ತಿಂಗಳಾಗಬಹುದು ಅಥವಾ ಮತ್ಯಾವದೋ ದಿನ ವಾಗಬಹುದು. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ, ನಿಮ್ಮೆದುರಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಸಿಗುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗ ಬಹುದು. ಆದರೆ ಖಂಡಿತ ಮತ್ತೆ, ಮೊದಲಿನಂತೆ,ಹೊಸ ಬರವಣಿಗೆಯೊಂದಿಗೆ ವಾಪಾಸ್ಸಗುತ್ತೇನೆ.ಆಶಯ ನನ್ನದಾಗಿರಲಿ, ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನಿಮ್ಮದಾಗಿರಲಿ..

ಹೋಗಿ ಬರುವ ಭರವಸೆ ಯೊಂದಿಗೆ ,

ನಿಮ್ಮವಳು.. 

ಮುರಿದ ಗೂಡು..

 [ಹೀಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಚಿತ್ರ ನೋಡಿ ನಾನು ಬರೆದ ಸಾಲುಗಳಿವು...]

ಹಕ್ಕಿಯೊಂದು ಕಟ್ಟಿತ್ತು,ಹೊತ್ತು ತಂದ ಹುಲ್ಲಿನಲಿ
ಪುಟ್ಟದಾದ ಗೂಡೊಂದ ಬಲು ಜತನದಿಂದ.....

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹುಲ್ಲಿಗೂ ಕನಸೆಂಬ ಉಸಿರಿತ್ತು
ನೆಯ್ದಿತ್ತು ಆಸೆಯಲಿ ,ತುಸು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ...

ತಿಳಿಯಿತು ಬದುಕೆಲ್ಲ,ಬೆಚ್ಚಗೆ ಹಸನಾಗುವುದಿಲ್ಲಿ
ಕಂಡೆಲ್ಲ ಕನಸುಗಳು ನನಸಾಗುವುದರಿಂದ.....

ಮಳೆ ಬರಲಿ,ಬಿಸಿಲಿರಲಿ,ಆಶ್ರಯವೊಂದೆನಗಿಹುದು
ಅಡಗುವೆನು ಗೂಡ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ....

ಮರೆತಿತ್ತು ವಿಧಿಯನ್ನು,ಅದರ ಬಗೆ ಬೆರಿಹುದು
ಒಣಗಬಲ್ಲದು ಹುಲ್ಲಿನಂದದಿ ಕನಸು ಕಾಲನ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ...

ತಾ ಕಟ್ಟಿದ ಗೂಡೇ ಕಣ್ಣಮುಂದೆ ಸೊರಗಿಹುದು
ಮತ್ತೆ ಆಶ್ರಯ ತನಗೆ ಕನಸಿನ ಮಾತಿಲ್ಲಿ....

ಜಾರುತಿಹ ಕಣ್ಣೀರ ಬಿಂದುವೆ ಕೇಳಿಲ್ಲಿ..
ಹೊರಗೆ ಇಣುಕುವ ಹಕ್ಕೂ ನೀ ಪಡೆದಿಲ್ಲ ಇಲ್ಲಿ.....