ಮಾನಸರಂಗ

ಇದು ಮನಸಿನ ಮಾತಿಗೊಂದು ಜಾಗ...

ಪ್ರೀತಿ...














ವರುಷದ ಹಿಂದೆ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ನೀ ಬಂದಾಗ,ನೀನಾರೋ ನಾನಾರೋ ..
ಸಂಧಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯೋ,ಕಾಣದೆ ಕಾಯುವ ಕಯ್ಯೋ..
ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಆಗ ಕಾಡಿದ್ದು ಇದೆಲ್ಲ ಈಗಲೇ ಬೇಕೆ?...

ಕೇಳುವವರ ಕಣ್ಣ ತಪ್ಪಿಸಿ ನಾ ತಿರುಗುವಾಗ..
ಕನಸಲ್ಲೂ ಅದೊಂದೇ ಭೀತಿ, ನನ್ನ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನಾಡಿದ ಅವನ ಮಾತಿನ ರೀತಿ..
ಗುರು ಬಲವು  ಹಿಂಬದಿಯಲ್ಲೇ ಇರುವಾಗ ಯಾವ ಹರನ ನಾ ಬೇಡಿದರೇನು..
ಅವ ತಾನೇ ಏನು ಮಾಡಿಯಾನು...

ಅಲ್ಲೇ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದಂತೆ,ನೀ  ಬದುಕಿಗೆ ಹೊಸ ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆದಾಗ
ಖಾಲಿಯಾಗಿದ್ದ ಮನಸಲ್ಲಿ ತುಂಬಿ ಕೊಂಡಿದ್ದು ಅದೇ ಹುಚ್ಚು ಪ್ರೀತಿ...
ನನ್ನ ನಾ ನೋಡಿಕೊಂಡಂತೆ ನಿನ್ನನ್ನೂ ಬೆಚ್ಚಗಿಡುವ ನೀತಿ....

ಮತ್ತೆ ಮುಂದಿನದು ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಗೊತ್ತು,
ಹೇಗೆ ಕಳೆದವೋ..ವರುಷದ ಹನ್ನೆರಡರಲ್ಲಿ ಹತ್ತು...

ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಅಷ್ಟೇ ನಿನ್ನೊಡನೆ ಏಳು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟಾಗ..
ಸರಿದಾಡಿದ ರೇಶಿಮೆ ಸೀರೆಯ ಸದ್ದು ಇನ್ನು ನನ್ನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ..
ಹತ್ತಿರಿದ್ದವರ ಕಣ್ಣ ತಪ್ಪಿಸಿ ಹಿಡಿದ ಕೈಯ್ಯ ಮೆದುವಾಗಿ
ಅದುಮಿದ ನೆನಪೇ ನನ್ನ ಇತ್ತೀಚಿನ ಕನಸುಗಳಲ್ಲಿ...

 ನಾ ಕಳೆದ ಎಷ್ಟೋ ಕ್ಷಣಗಳ ಮಧುರ ನೆನಪುಗಳು ನನ್ನ ಸೆರಗಿನಲ್ಲಿ..
ಬಾ ತುಂಬಿಕೊ ನೀನಗೂ ನೀಡುವೆ ಒಂದಿಷ್ಟ ನನ್ನ  ಪುಟ್ಟ ಬೊಗಸೆಯಲ್ಲಿ...

ಹೂವು......

ಮೊಗ್ಗಾಗಿ ಮೂಡಿತು ಕನಸು...

ಭಾವಗಳ ಬಣ್ಣವ ತಳೆದು,

ಸೊಗಸಾಗಿ ಅರಳುವ ಸೂಚನೆಯ

ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಕಂಪು ನೆಟ್ಟವರ ಮನದಲ್ಲಿ......


ಒಂದೊಂದು ಎಸಳಲು ಒಂದೊಂದು ಭಾವ...

ಬಿಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಬಯಕೆ ಅರಳುವ ಮುನ್ನ..

ಬುಡದಲೇ ಸಡಿಲವಾಯಿತೆ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆಯೆ...

ಮುದುಡಿತು ಉದುರುವ ಭಯದ ನಡುಕದಲ್ಲಿ....



ಯಾರದು ತಪ್ಪು, ಯಾರದು ಒಪ್ಪು...

ಮಣ್ಣೇ ಕ್ಷೀಣವೋ,ಬಿತ್ತಿದ್ದೇ ಸರಿಯಿಲ್ಲವೊ..

ಇಲ್ಲ ಎರೆದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹೊಕ್ಕಿದ ವಿಷವೊ....

ತಪ್ಪಿಲ್ಲದೆ ನರಳಿತು ಹೂವು ಮಾತ್ರ ಮ್ಲಾನದಲ್ಲಿ......