ಬದುಕೆಂದರೆ...??!!!

ಬದುಕು... ಮೂರಕ್ಷರದಲಿ ಅಡಗಿದೆ ಸುಖ,ದುಃಖ, ನೋವು,ನಲಿವು,ಹೋರಾಟ,ಬವಣೆ,ಆಸೆ,ನಿರಾಸೆ,ಮೋಹ,ಪಾಶ,ಪ್ರೀತಿ,ಕನಸು,ನನಸು ಎಲ್ಲಾ..ಅಕ್ಷರ ಮೂರೇ ಆದರು ಇದರ ಮರ್ಮವ ಬಲ್ಲರು ಯಾರು ಇಲ್ಲ..ಇದೊಂದು ಸುಂದರ, ಆಳವಾದ ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲಿನ ಯಾನ. ಕೆಲವೊಬ್ಬರಿಗೆ ಇದು ಸುಂದರ ಅಲೆಗಳನ್ನೇ ಹೊತ್ತು ತಂದರೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ದಾಟಲಾರದ ಸುಳಿಯ ಭಯಂಕರ ಕಡಲು..ಇದೊಂದು ಸ್ವಯ೦ ಕ್ರತ ಪಾಠಶಾಲೆ..ಇಲ್ಲಿ ವಿಧಿಯೇ ಗುರು.ಅನುಭವವೇ ಪಾಠ.ಆಯಸ್ಸಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವರ್ಷಗಳು ಬೆಳವಣಿಗೆಯ,ಜ್ಞಾನದ ಇಯತ್ತೆಗಳು..ಇಲ್ಲಿ ಸೋತು ಫ್ಹೇಲ್ ಆಗುವ, ಗೆದ್ದು ಪಾಸಾಗುವ ಪರಿಯು ಇದೆ.ನಮ್ಮ ಫಲಿತಾಂಶಕ್ಕೆ ನಾವೇ ಕಾರಣರು.ನಮ್ಮ ಪ್ರಗತಿಗೆ ನಾವೇ ರೂವಾರಿಗಳು..ಬದುಕಿನ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯಲು ನಾನಿನ್ನು ಚಿಕ್ಕವಳು...ಇನ್ನು ಇದರ ಉದ್ದಗಲವನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತಿರುವವಳು..ಆದರೆ ಬದುಕು ಎಂದರೇ, ಹೀಗೆಯೇ ಇದ್ದರೇ ಚೆನ್ನ ಎಂದು ತುಂಬಾ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಓದಿದ್ದೇನೆ..ಹಲವರಿಂದ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ...ಕೆಲವೊಬ್ಬರು ಬದುಕನ್ನು ದೂರದ ಯಾನಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಅಗೆಯುವ ಭೂಮಿಗೆ ಹೋಲಿಸುತ್ತಾರೆ..ದೂರದ ಯಾನದಲ್ಲಿ, ಮಾಡುವ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಹಲವಾರು ನಿಲ್ದಾಣಗಳ ಸಂಗಮವೇ ಬದುಕೆಂದರೆ, ಅಗೆಯುತ್ತ ಹೋದಂತೆ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ಆಶ್ಚರ್ಯ,ತಿರುವು ಗಳ ಸಂತೆ ಈ ಜೀವನ.ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ,ಯಾವದು ಊಹೆಗೆ ನಿಲುಕಿದ್ದಲ್ಲ.ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾತ್ರ ಪಡೆಯಲು,ಉಳಿವಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಲು ನಿರಂತರ.ಈ ಕಟ್ಟಡದ ಅಡಿಪಾಯದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಇದರ ಭವಿಷತ್ತಿನ ಮಹಡಿಯ ನಿರ್ಮಾಣದ ತುದಿಯವರೆಗಿನ ಶಿಲ್ಪಿಗಳು ಅವರವರೆ.ಇಲ್ಲಿ ಸಮಯಕ್ಕಾಗಿ ಪರದಾಟ,ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಹೊಡೆದಾಟ,ತಮ್ಮದೆನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಜಗ್ಗಾಟ,ತಮ್ಮ ಕಾಯಕದ ಫಲ ಅನುಭವಿಸಲು ಒದ್ದಾಟ,ತಮ್ಮ ಇರುವಿಕೆಯ ಹಂಗಿಗಾಗಿ ಕಸಿದು ಕೊಳ್ಳುವ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಊಟ,ಕೊಂದಾದರು ಸರಿಯೇ ತಾನು ಬದುಕ ಬೇಕೆಂಬ ಹಠ ಹೀಗೆ ವಿಧಿಯ ದೊಂಬರಾಟದ ಪಾತ್ರಧಾರಿಗಳು ನಾವು.  

ನನ್ನ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಕೆಲವೊಂದಿಷ್ಟು ಜನರ ಬಗ್ಗೆ ,ಅವರ ಮಾತಿನ ಬಗ್ಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ ನನಗೆ.ನಾನು ನನ್ನ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ನೋಡಿರುವದು ನನ್ನ ಒರಿಗೆಯವರನ್ನು,ನನ್ನ ಜೀವನ ಶೈಲಿಯಲ್ಲೇ ಇರುವವರನ್ನು..ಇಲ್ಲಿ ಸಮಯವಿಲ್ಲ,ಒಂದು ಆತ್ಮೀಯತೆಯ ಭಾವವಿಲ್ಲ.ಬರಿ ದುಡ್ಡು,ದುಡ್ಡು.[ನಾನು ಯಾರೊಬ್ಬರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ.ನನ್ನ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲೇ ಇರುವವರ ಸಾಮಾನ್ಯ ಲಕ್ಷಣದ ಬಗ್ಗೆ ಅಷ್ಟೇ.ಇಲ್ಲೂ ಗೆದ್ದವರಿದ್ದಾರೆ.ಹೊರತಾದವರಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತೇನೆ].Dude i don't have time man! Only Tension. I cant complete it, I cant bear this tension.I am waiting for weekend.I want to get out from this.You are lucky da (ಬೇರೆ domain,ಕ್ಷೇತ್ರ ದಲ್ಲಿರುವವರನ್ನು ನೋಡಿ)ಎನ್ನುವುದು ಕೆಲವೊಂದಿಷ್ಟಾದರೆ, Which mall is for this weekend?,I am waiting for the month salary, Credit card is there Know? Don't worry ಹೀಗೆ ಇದು ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದು,ನೋಡಿದ್ದು.ಇದೆಲ್ಲ ಬಯಸಿದ್ದು,ಪಡೆದಿದ್ದು ನಮ್ಮ ಇಚ್ಹೆಯಿಂದಲೇ ತಾನೇ.ಮತ್ತೇಕೆ ವ್ಯಥಾ ಚಿಂತೆ.ಕಾಲಹರಣದ ಕನವರಿಕೆ.ಇರುವುದೆಲ್ಲವ ಬಿಟ್ಟು ಜೀವ ಇನ್ಯಾವದಕ್ಕೋ ಜೀವ ತುಡಿಯುವುದು ಏಕೋ? ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಓದಿದ ಒಂದು ಬರಹ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದೆ..

ಒಂದು ಬಾರಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಹುದ್ದೆ ಸೇರಿ, ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಗೆಳೆಯರೆಲ್ಲ ತಮ್ಮ ಗುರುಗಳನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದರು.ಮಾತನಾಡುತ್ತ,ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನ ಮಾನ,ತಮ್ಮ ಕೆಲಸ, ತಾವು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ಒತ್ತಡ,ಸಮಯದ ಅಭಾವ ಹೀಗೆ ತಮ್ಮ ಕಷ್ಟ,ಸುಖ ವನ್ನು ತಮ್ಮ ನೆಚ್ಚಿನ ಗುರುಗಳ ಮುಂದೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದರು.ಮಾತಿನ ಮಧ್ಯ  ಗುರುಗಳು ಕುಡಿಯಲು ಕಾಫಿಯನ್ನು,ಮತ್ತು ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಹಾಗು ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಪ್ ಸಾಸರ್,ಗಳನ್ನೂತಂದಿತ್ತರು. ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಕಾಫಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಹೇಳಿ ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತರು.ಎಲ್ಲರೂ ಕಾಫಿಯನ್ನು ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಕಪ್ ಸಾಸರ್ ಗಲ್ಲಿ ತೆಗೆದು ಕೊಂಡರು.ಮತ್ತೆ ತಮ್ಮ ಮಾತುಕತೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದರು.ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಗುರುಗಳು ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಕುರಿತು "ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಏನೆಂದು ನನಗೆ ಈಗ ಅರಿವಾಯಿತು.ನಿಮಗೆ ನಾನು ಕಾಫಿ ತೆಗೆದುಕೊಳಲು ಹೇಳಿದಾಗ ನೀವು ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಕಪ್ ತೆಗೆದು ಕೊಂಡಿರೆ ಹೊರತು ಸಾಮಾನ್ಯವಾದುದನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದಿರಿ.ನಿಮ್ಮ ಅರಿವಲ್ಲಿ ಕೊರತೆ ಇರುವುದು ಇಲ್ಲೇ!.ನೀವು ಕಪ್ ಗೆ ಬೆಲೆಕೊಟ್ಟಿರೆ ಹೊರತು ಕುಡಿಯುವ ಕಾಫಿಗಲ್ಲ.ಕಪ್ ಎನ್ನುವುದು ಕಾಫಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟು ಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಧನವೇ ಹೊರತು ಮತ್ತೇನು ಅಲ್ಲ.ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಇರುವುದು ಕುಡಿಯುವ ಕಾಫಿಗೆ ಹೊರತು ಕಪ್ ಗಲ್ಲ.ಜೀವನವು ಇಷ್ಟೇ.ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಬೆಲೆ, ಯಾವುದಕ್ಕಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ ನಿಮಗೆ ಈ ಸಮಸ್ಯೆ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.ಬೆಡಗಿನ ಬದುಕಿಗಿಂತ ಮಾನವತೆಯ ಮೌಲ್ಯ ದೊಡ್ಡದು" ಎಂದರು.

ಎಂತಹ ಅದ್ಭುತವಾದ ಮಾತುಗಳು.ಹೌದು ನಮ್ಮ ಗೊಣಗಾಟಕ್ಕೆ ನಾವೇ ಹೊಣೆ.ಫಲವು ಸಿಹಿಯೋ,ಕಹಿಯೋ ಅದಕ್ಕೆ ನೀರೆರೆದವರು ನಾವೇ.ಒಳ್ಳೆಯದೋ,ಕೆಟ್ಟದ್ದೋ ಅದು ನಮ್ಮದೇ.ಅದನ್ನು ನಾವು ಸ್ವಾಗತಿಸಲೇ ಬೇಕು.ಇರುವುದರಲ್ಲೇ ನೆಮ್ಮದಿ,ಸಾರ್ಥಕತೆಯನ್ನು ಹುಡುಕ ಬೇಕು.ಒಬ್ಬ ಎಷ್ಟು ವರ್ಷ ಬದುಕಿದ ಎಂಬುದು ಇಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ.ಹೇಗೆ ಬದುಕಿದ ಎನ್ನುವುದೇ ಮಾನದಂಡವಾಗುತ್ತದೆ.ಮೂರು ದಿನದ ಬಾಳಾದರೂ ನೂರು ಮಂದಿ ನೆನೆಯುವಂತೆ ಬದುಕಿದ್ದರೆ ಅದು ಸಾರ್ಥಕ.ಪ್ರೀತಿ,ಕ್ರತಜ್ನತೆ,ಸಹಾಯ,ಅನುಕಂಪ,ಮಿಡಿಯುವ ಮನಸ್ಸು ಇಲ್ಲಿ  ಗೆಲ್ಲುತ್ತದೆಯೇ  ಹೊರತು ದ್ವೇಷ,ಅಸೂಯೆ,ಸುಲಿಗೆ ಅನಾಚಾರಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲಿ ನೆಲೆಯಿಲ್ಲ.ರೂವಾರಿಯ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದೆ ಕಟ್ಟಡದ ಸುಂದರತೆ. ಬೆಲೆಕೊಡುವ ಮನಸಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದೆ ಬದುಕಿನ ಭಾಂದವ್ಯತೆ.ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಲ್ಲೂ ಬೆಳೆಯಲಿ ವೈಚಾರಿಕತೆ, ಮೂಡಲಿ ಎಲ್ಲರಲು ಸಮರಸದ ಸಾಮ್ಯತೆ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆಶಿಸುತ್ತೇನೆ.ಗೊತ್ತಿರಲಿ ನಿಮಗೆ ಇಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಗಮನ ಇರಬೇಕಾಗಿದ್ದು ಕುಡಿಯ ಬೇಕಾದ ಕಫಿಗೋ?? ಇಲ್ಲ ಕಪ್ ಸಾಸರ್ ಗೋ ??  ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮಗದೊಂದು ಬರಹದೊಂದಿಗೆ ವಾಪಾಸ್ಸಾಗುತ್ತೇನೆ.......

ಸರ್ವರಿಗೂ ಮಕರ ಸಂಕ್ರಮಣದ ಹಾರ್ದಿಕ ಶುಭಾಶಯಗಳು..

ಎಲ್ಲೂ ಬೆಲ್ಲದ ಪರಿ,ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೇ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮೂಡಿಸಲಿ... 

ನಲ್ಲೆ..

ಮುಂಜಾನೆಯ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ಭುವಿಯ
ಬಂದು ಚುಂಬಿಸಿ ರಮಿಸುಂತೆ,
ನಲ್ಲೆಯ ಕೆನ್ನೆಗಿತ್ತ ಮುದ್ದಾದ ಮುತ್ತೊಂದು
ಇಬ್ಬನಿ ಕರಗುವ ಪರಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳ
ಕೋಪವ ಕರಗಿಸಿತ್ತು......

ಬಿಸಿಲ ಝಳದಲ್ಲಿ ಕಾದು
ಬೇಯುವ ಧರೆಯಂತೆ,
ವಿರಹ ಬೇಗುದಿಯಲ್ಲಿ ಮನ ಬೆಂದಿತ್ತು....

ಬಿದ್ದ ಕಿರಣಗಳಿಗೆ ಸೋತು ಮೈದುಂಬಿ
ಅರಳುವ ಹೂವುಗಳ ಸಾಲೊಂದು,
ಅವಳಲ್ಲಿ ಬಯಕೆಯ,ಕೋರಿಕೆಯ
ಪರಿಮಳವ ಪಸರಿಸಿತ್ತು.....

ಬೆಳಗಿನ ಸೊಭಗಲ್ಲಿ ಹಾರುವ
ಹಕ್ಕಿಗಳ ಹಿಂಡೊಂದು,
ಅವಳ ಕನಸಿನ ಸಂತೆಯ
ಸಾಲನ್ನು ನೆನಪಿಸಿತ್ತು.....

ಪಡುವಣ ಬಾನಿನ ಅಂಚಿಗೆ
ಜಾರುತ್ತ ರವಿ ಸರಿದು ಚೆಲ್ಲುವ ಕೆಂಪಿನಂತೆ,
ಮುತ್ತಿನ ಮತ್ತಿಗೆ,ಅನುರಾಗದ ತುತ್ತಿಗೆ
ಅವಳ ಕೆನ್ನೆಯು ರಂಗೇರಿತ್ತು.....

ಬೆಳದಿಂಗಳ ರಾತ್ರಿ ತಂಪನ್ನು
ಹೊತ್ತು ಬಂದ ಚಂದಿರನ ಹೊಳಪಲ್ಲಿ,
ಇಳೆಯ ಚಂದ್ರಮುಖಿಯ ಹೊಂಬಣ್ಣದ
ಕಾಂತಿಯು ನಾಚಿ ನೀರಾಗಿ ಶರಣಾಗಿತ್ತು......

[ekanasu.com ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ  ನನ್ನ ಮೊದಲ ಕವನ..
http://www.ekanasu.com/search/label/%E0%B2%B8%E0%B2%BE%E0%B2%B9%E0%B2%BF%E0%B2%A4%E0%B3%8D%E0%B2%AF]

ಮುಗಿಸುವ ಮುನ್ನ...

ವರುಷದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ತಿರುಗಿನೋಡಿದಾಗ....

ಹೌದು,ಕೊನೆಗೂ 2010 ಮುಗಿದೇ ಬಿಟ್ಟಿತು.ಮಾನವ ಜೀವನದ ನನ್ನ ಆಯಸ್ಸಿನ ಒಂದು ವರ್ಷ ನನ್ನ ಕೈ ಬಿಟ್ಟು ಜಾರಿತು.2009 ರ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳು.ನನ್ನ ಅತ್ಮೀಯರೆಲ್ಲ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸಂಬಳ ಹಿಡಿದು ನಿಂತಿದ್ದರು.ಕಾಲೇಜು ಜೀವನಕ್ಕೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳುವಾಗ Highest Package ನ ಆಫರ್ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದೂ call ಗಾಗಿ wait ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೆ..ನಮ್ಮ ಗ್ರಹಚಾರನೋ ಏನೋ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆಯ ದಾರಿಯು ಮುಚ್ಚಿ ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು.ನಾನು ತುಂಬಾನೇ ಕುಗ್ಗಿ ಹೋಗಿದ್ದೆ.ಕೈ ಅಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ಇದ್ದರೂ ಪ್ರಯೋಜನವಿರಲಿಲ್ಲ.ಸದಾ ಇತರರಿಗೆ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದಲ್ಲಿ ಮಾದರಿಯಾಗಿದ್ದ ನಾನು ನನ್ನನ್ನೇ ಕಳೆದು ಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ.2010 ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದ್ದೆ,ಬೇಡಿದ್ದೆ.ನನ್ನ ಬೇಡಿಕೆ ಸುಳ್ಳಾಗಲಿಲ್ಲ.ನಿಜ 2010 ನನ್ನ ಪಾಲಿನ ಮಹತ್ತರ ದಿನಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತ ವರ್ಷ.ಈ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಹಲವುಗಳು ನನ್ನ ಅಂತರಂಗದ ನೆನಪುಗಳ ಸಾಲಿಗೆ ಸೇರಿವೆ. ಮನದ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಭದ್ರವಾಗಿ ಕುಳಿತಿವೆ.ಇಷ್ಟಪತ್ತಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಎತ್ತಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.

ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ IT ಕಂಪನಿಯ ಗೇಟ್ ಮುಂದೆ ಇಂಟರ್ವ್ಯೂ ಗೆಂದು ಬಂದಾಗ ನಾನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ತಕ್ಕವಳಾ ಎಂದು ನನ್ನನ್ನೇ ನಾನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.ಹಲವಾರು ಜನರನ್ನು ದಾಟಿ ಅದು ನನಗೆ ಒಲಿದಾಗ ಖುಷಿಯಿಂದ ಬೀಗಿದ್ದೇನೆ.ದೇವರು ಕೊನೆಗೂ ನನ್ನ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಸವರ್ಷದ ತಿಂಗಳೊಳಗೆ ಪೂರೈಸಿದಾಗ ಮನದಲ್ಲೇ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಅಂದಿದ್ದೇನೆ.GATE RANKERS ಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಹಠದಿಂದ ಸೇರಿಸಿ ಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.ಹತ್ತಿರದವರ ವಿಶ್ವಾಸ ಗಳಿಸಿದ್ದೇನೆ.ಬಹಳಷ್ಟನ್ನು ಕಲಿತಿದ್ದೇನೆ,ಕಲಿಸಿದ್ದೇನೆ.ಬಾಲ್ಯದ ನನ್ನ ವೈದ್ಯೆ ಯಾಗುವ ಕನಸನ್ನು ನನ್ನ ತಂಗಿ ಪೂರೈಸಿದಾಗ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಅವಳ ಭುಜ ತಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.ನನ್ನ ಸಂಗೀತದ ಪಟ್ಟಿ ಮುಟ್ಟಿ ಬೈಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನ ಚಿಕ್ಕ ತಂಗಿ ಹತ್ತಾರು ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ ತಲೆದೂಗುವ ಜನಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಖುಷಿಯಿಂದ ಕಣ್ಣೀರಾಗಿದ್ದೇನೆ.ಮೊದಲ ಸಂಬಳವನ್ನು ಹೆತ್ತವರ ಕೈಗಿತ್ತಾಗ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಮೈಸವರಿದ, ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಸಾರ್ಥಕತೆಯ ಭಾವವನ್ನು ನನ್ನ ನೆನಪಿನಾಳದಲ್ಲಿ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು ಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.ನನ್ನ ಕನಸಿನ ಕೂಸಾದ 'ಮಾನಸರಂಗ'ವನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಬೆಳೆಸಿದ್ದೇನೆ.ಬ್ಲಾಗ್ ಎಂಬ ಅದ್ಭುತ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಅಂಬೆಗಾಲಿಡುತ್ತ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.ನನ್ನ ಬರವಣಿಗೆಯನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುವರನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ.ಬರೆಯುತ್ತ ಎಡವಿದ್ದೇನೆ,ಎಡವುತ್ತಾ ಕಲಿತಿದ್ದೇನೆ.ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿ ನನ್ನ ನೆಚ್ಚಿನವರನ್ನ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ.ಬಹಳಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರವೂ ಅವರಲ್ಲಿ ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿದ ಆತ್ಮೀಯತೆಯನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ.ನನ್ನ ಕೈಲಾದ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ.ಸಹಾಯ ಪಡೆದು ನನ್ನ ಕಡೆಗಣಿಸಿದವರನ್ನು ಕಂಡು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಹೊಟ್ಟೆ ನೋವಾಗುವಷ್ಟು ನಕ್ಕಿದ್ದೇನೆ. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ನನ್ನಲ್ಲೇ ನಾನು ಬಿಕ್ಕಿದ್ದೇನೆ.ಜನರ ಒಡನಾಟದಿಂದ ಬದುಕಿನ ಒಳ-ಹೊರಗಿನ ಕಾಳಷ್ಟನ್ನಾದರೂ ಅರಿತಿದ್ದೇನೆ.ನನ್ನಲ್ಲೇ ಬಹಳಷ್ಟು ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ತಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಈ ಶಹರದಲ್ಲೂ ರಕ್ತ ಸಂಬಂಧವಲ್ಲದ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ.

ನನ್ನ ಈ ವರ್ಷದ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಲುದಾರರು ಹಲವರು..ಸದಾ ನನ್ನ ಆಸೆಗಳಿಗೆ ನೀರೆರೆವ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ,ಚಿಕ್ಕವರಾದರೂ ಕೆಲವೊಂದಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಗಳು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಕ್ಲೋಸ್ ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಗಳಾದ ನನ್ನ ತಂಗಿಯರು, ಏಳು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಸಹಮನಸಿಗಳಾಗಿ ನನ್ನ ಸುಖ-ದುಃಖ ಅರಿತ ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳತಿ,ಪಯಣಕ್ಕೆ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಭಾಂಧವ್ಯ ಬೆಸೆದ roommate ,ಮಗಳಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡ ಅಕ್ಕ-ಭಾವ,ನನಗೆ ಹೊರೆಯಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡ ಆಫೀಸ್ ಟೀಮ್ ,ಕೆಲಸದ ಜೊತೆಗೆ ಬದುಕನ್ನು ತಿಳಿ ಹೇಳುವ ನನ್ನ ಗುರು,ಮನ ತಟ್ಟಿದ,ಮನೆಯವರಂತಾದ PG ಅಂಕಲ್ -ಆಂಟಿ,ಕಾಲೇಜಿನ ಗೆಳೆಯರನ್ನು ನೆನಪಿಸುವ ಆಫೀಸ್ ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಗಳು,ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಸಿಕ್ಕ ನನ್ನ  ಆತ್ಮೀಯರು, ಪ್ರತಿ ಭೇಟಿಯಲ್ಲೂ ಆ ದಿನಗಳ ಮರುಕಳಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವ ದೋಸ್ತರು  ,ನನ್ನ ಮನಸಿನ ಭಾವಗಳ ಕನವರಿಕೆಗೆ ವೇದಿಕೆಯಾದ ಬ್ಲಾಗ್ ಪ್ರಪಂಚ,ಮೆಚ್ಚಿ ಓದುವ ಸಹ ಬ್ಲಾಗಿಗರು,ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡ ಕೆಲ ಬ್ಲಾಗ್ ಮಿತ್ರರು ಹೀಗೆ ಉದ್ದ ಪಟ್ಟಿಯೇ ಇದೆ.ಇವರೆಲ್ಲರೂ ನನ್ನ ಈ ವರ್ಷದ ಪುಟಗಳಿಗೆ ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚಿದವರು.ಸುಖವನ್ನು ಹಂಚಬೇಕಂತೆ,ದುಃಖವನ್ನು ನುಂಗಬೇಕಂತೆ. ಅಲ್ಲೋ,ಇಲ್ಲೋ ಬಂದ ದುಃಖದ ಕ್ಷಣಗಳು ಈ ಸಂತಸದಲ್ಲಿ ಇಂಗಿ ಹೋಗಿವೆ.ಮತ್ತೆ ಎತ್ತುವ ಪ್ರಯತ್ನ ನನ್ನದಲ್ಲ.ಅಂತೂ 2010 ನ್ನು ಮುಗಿಸಿದ್ದೇನೆ.2011ನ್ನು  ನೀರಿಕ್ಷೆಯ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.2011 ರ ಪಾಲಿಗೆ ಕೆಲವೊಂದು ಕನಸುಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.ನನಸು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲೇ ಬೇಕೆಂಬ ಛಲವಿದೆ.ಸೋತು ಎಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗುವೆನೋ ಎಂಬ ಭಯದ ಮನವೂ ಇದೆ.ಹೊಸ ಆಸೆ,ಕಲ್ಪನೆ,ಲವಲವಿಕೆ ಕನಸು ಕಂಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊಸವರ್ಷವನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಲು ಮನಸ್ಸು ಸಜ್ಜಾಗಿದೆ. ಡಿವಿಜಿ ಯವರ ಕಗ್ಗವೊಂದು ನೆನಪಾಗ್ತಾ ಇದೆ. 

 ಹುಲ್ಲಾಗು ಬೆಟ್ಟದಡಿ,ಮನೆಗೆ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಯಾಗು

 ಕಲ್ಲಾಗು ಕಷ್ಟಗಳ ವಿಧಿಯ ಮಳೆ ಸುರಿಯೆ|

 ಬೆಲ್ಲ ಸಕ್ಕರೆಯಾಗು ದೀನ ದುರ್ಬಲರಿಂಗೆ 

 ಎಲ್ಲರೊಳಗೊಂದಾಗು ಮಂಕುತಿಮ್ಮ||

                                                                             

                                                                     

ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಹೊಸ ಮುಂಜಾವು

ತರಲಿ ನಿಮ್ಮ ಬಾಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಗೆಲುವು

  ನನಸಾಗಲಿ ಕನಸು,ಹಸನಾಗಲಿ ಮನಸು

ಚಿಗುರಲಿ ಬಾಳಲ್ಲಿ ನವೋಲ್ಲಾಸ

  ಮೂಡಲಿ ಎಲ್ಲರಲಿ ಒಂದೇ ಎಂಬ ಸಮರಸ  

    ***"ಸರ್ವರಿಗೂ ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಹಾರ್ದಿಕ ಶುಭಾಶಯಗಳು"***

ಮನ..ಸೆರೆಯಾದ ಕ್ಷಣ..

"ನೀನೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಲಿ ಎಂದು ಕಾಯ್ತಾ ಇದ್ದೆ..ನನ್ನ ನೆನಪೇ ಆಗೋಲ್ಲ ನಿಂಗೆ " ಎಂದ ತಂಗಿಯ ಮಾತಿಗೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಉತ್ತರವಿರಲಿಲ್ಲ ಈ ಬಾರಿ..ಹೌದು ಎಲ್ಲೋ ಏನೋ ಮರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ..ಮನಸ್ಸು ಕಳೆದು ಹೋಗ್ತಾ ಇದೆ..ಯಾಕೆ ಕಾರಣ ಮಾತ್ರ ನಂಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ..ನನಗೆಂದೆ ಮೀಸಲಿಟ್ಟ ನನ್ನ ದಿನ ನಿತ್ಯದ ಒಂದಿಷ್ಟು ಸಮಯವೂ  ನನಗರಿವಿಲ್ಲದಂತೆ ಕಳೆದು ಹೋಗ್ತಾ ಇದೆ..ಹಿಗೆ ಏನು ಗೊತ್ತಾಗ್ತಾ ಇಲ್ಲ..ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಮನಸ್ಸು ಯಾಕೋ ಗೊಂದಲದ ಗೂಡಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದೆ..ಎಲ್ಲೋ ನನ್ನ ನೀರಿಕ್ಷೆ,ಕನಸುಗಳು ನನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಜಾರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗ್ತಾ ಇದೆ..ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆಯಿಂದಲೂ ಒಂದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ..ಉತ್ತರ ಮಾತ್ರ ನನಗೆ ಬಿಡಿಸಲಾಗದ ಒಗಟು..

ನನ್ನ ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳತಿಯಾದ ಓದು,ನನ್ನ ಗುನುಗುನಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಹಳೆಯ,ನನ್ನಿಚ್ಚೆಯ ಹಾಡುಗಳು,ಪೇಪರ್ನಲ್ಲಿ ಬರುವ ತಪ್ಪದೆ ಓದುವ ಕಾಲಂಗಳು,ನನ್ನ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಪವಡಿಸುವ ನನ್ನ laptop ಚಿಂಟು,ಇವೆಲ್ಲದಕ್ಕೂ ನಾನು ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ..ಮೊದಲಿನ ಚಿಟಿ ಚಿಟಿ ಮಳೆಯಂತ ಮಾತು ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ನನ್ನ ಮೌನದಲ್ಲಿ ಕಳೆದು ಹೋಗ್ತಾ ಇದೆ..ಅಪರಿಚತ ಭಾವವೊಂದು ನನ್ನನು ಕಾಡ್ತಾ ಇದೆ.ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ಯಾರೋ ಬಂದು ಕುಳಿತು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಬಾರಿ ಸಿಕ್ಕಿದಾಗ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ನನ್ನ ನಗುವೊಂದೇ ಉತ್ತರವಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಅವರಿಗೆ..ಓದಲೆಂದು ತಂದ ಪುಸ್ತಕಗಳು  ಸಪ್ಪೆ ಮೋರೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಲ್ಲೆ ತೆಪ್ಪಗೆ ಕುಳಿತಿವೆ..ಮನಸಿನ ಕನಸೊಂದು ಅರಳಲು ಸಮಯವಿಲ್ಲದೆ ಪರದಾಡುತ್ತಿದೆ..ನೆಮ್ಮದಿಯ ನಿದ್ದೆಯೊಂದು ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಮುಖದಲ್ಲಿನ ಹೂನಗೆಗೆ ಕಾಯುತ್ತಿದೆ..ಕಾಡುತ್ತಿರುವ ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ಪೂರ್ಣವಿರಾಮದ ನೀರಿಕ್ಷೆ..ಇದು ಆಕಸ್ಮಿಕವೋ, ಅನಿವಾರ್ಯವೋ ನಾ ತಿಳಿಯೆ.. 

ನಾನು ಮತ್ತೆ ವಾಪಸ್ಸಾಗ ಬೇಕಿದೆ..ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಸುಂದರ ನಿನ್ನೆಗಳಿಗೆ..ಮರೆತ ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನು ಕಾಳಜಿಯಿಂದ ಎತ್ತಿ ಮತ್ತೆ ಮೊದಲಿನಂತೆ ಮುದ್ದಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ..ಇಂದಿನ ನಗುವಿನ ಹಿಂದೆ ಮರೆಯಾದ ಅಂದಿನ ನನ್ನ ತರಹ ತರಹದ ನಗುವಿಗೆ ಹೊಸ ಭಾಷ್ಯ ಕೊಡಬೇಕಾಗಿದೆ..ಸ್ನೇಹಿತರ ಗುಂಪಿನ ನಡುವೆ ಕುಳಿತು ಮತ್ತೆ ಕಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ..ಹುಸಿ ಮುನಿಸಿನಿಂದ ನಾಚಿಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ಕೆಂಪಗಾಗಬೇಕಾಗಿದೆ..ಹೊಸವರುಷವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹೊಸ ಹುರುಪಿನೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭಿಸಬೇಕಿದೆ..ಮೊಗ್ಗಾಗಿ ಅರಳಿದ ಕನಸೊಂದಕೆ ಸೊಗಸಾಗಿ, ನನಸಾಗಿ ಅರಳುವ ಮನಸಾಗಿದೆ..ಉಂಟಾದ ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ಮಂಗಳ ಹಾಡುವ ನೀರಿಕ್ಷೆ..ಹೊಸ ಉತ್ಸಾಹ,ಹೊಸ ಲವಲವಿಕೆಯ ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುವ ಬಯಕೆ..ಮರೆತ ಅಕ್ಷರಗಳಿಗೆ,ಮೂಡಿದ ಬರಹಗಳಿಗೆ ಅಂತಿಮ ರೂಪ ಕೊಡಬೇಕೆಂಬ ಹಠದೊಂದಿಗೆ..

ನಿಮ್ಮವಳು...

ಅಡುಗೆ ಮನೆ-ದಾಲ್ ರೈಸ್

ಹವ್ಯಾಸವಾಗಿ ಬರವಣಿಗೆ ಹೇಗೋ, ಹಾಗೆ ಅಡುಗೆಯ ಹುಚ್ಚು ನನ್ನಲ್ಲಿ..ಹೊಸತನ್ನು ಕಲಿಯುವ, ಮಾಡುವ ಅಭ್ಯಾಸ...ನಾನು ಕಲಿಯುವುದು ಮಾಡುವುದು ನಮಗೆ ಸಿಗುವ ಅತ್ಯಂತ ಸರಳ ವಸ್ತುಗಳಿಂದಲೇ..ಆಫೀಸ್ ನಲ್ಲಿ ಫ್ರೀ ಇದ್ದಾಗ ಅಡುಗೆ ತಾಣಗಳನ್ನು ನೋಡಿ,ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದದ್ದನ್ನು ಬರೆದು ಕೊಂಡು ನಾನು ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗ ಟ್ರೈ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ..ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ನಾನು ಯಾರಿಂದಲೂ ಯಾಕಾದರೂ ಹೊಸತನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಳೊ ಎಂದು ಬೈಸಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ.. ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ..ಹಾಗೆ ಮೊನ್ನೆ  ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗ  ಅಡುಗೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ.ದಾಲ್ ರೈಸ್  ಮಾಡುವುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತ ಇದ್ದರು.. ನಾನು ಇದು ಹೋಟೆಲಿನಲ್ಲಿ ತಿನ್ನುವ ಕಿಚಡಿ ಇರಬೇಕೆಂದು ಅಂದು ಕೊಂಡೆ..ಅಮ್ಮ ಕೂಡ ಅದೇ ಇರಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿದರು..ಆಮೇಲೆ ಮಾಡುವ ವಿಧಾನ ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ಬೇರೇನೆ ಅನ್ನಿಸಿತು..ಟ್ರೈ ಮಾಡಿದೆ.. ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು...ಆಫೀಸ್ ಗೆ,ಮಕ್ಕಳ ಲಂಚ್ ಬಾಕ್ಸ್ ಗೆ  ಚೆನ್ನಾಗಿ ಇರತ್ತೆ..ನೀವು  ಟ್ರೈ ಮಾಡಿ.ಹೇಗಿದೆ ಅಂತ ಹೇಳಿ..

ಬೇಕಾದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮ ರುಚಿಗೆ,ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕೆ  ತಕ್ಕಂತೆ ಬಳಸಿ..

ಸಾಮಗ್ರಿಗಳು..

ಅಕ್ಕಿ, ತೊಗರಿಬೇಳೆ, ಶುಂಟಿ,ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ,ಕೆಂಪು ಮೆಣಸಿನ ಪುಡಿ, ಟೊಮೇಟೊ,ಕೊತ್ತಂಬರಿ ಸೊಪ್ಪು,ಗರಂ ಮಸಾಲ,ಹಸಿಮೆಣಸಿನ ಕಾಯಿ,ಈರುಳ್ಳಿ, ಒಗ್ಗರಣೆಗೆ ಎಣ್ಣೆ,ಅರಿಸಿನ,ಸಾಸಿವೆ,ಬೇವಿನ ಸೊಪ್ಪು ಹಾಗು ರುಚಿಗೆ ತಕ್ಕಷ್ಟು ಉಪ್ಪು,ಸ್ವಲ್ಪ ಸಕ್ಕರೆ, ನಿಂಬೆ ರಸ...

ವಿಧಾನ

ಮೊದಲು  ಒಂದು ಬಾಣಲಿ ಯಲ್ಲಿ ಒಗ್ಗರಣೆಗೆ ಎಣ್ಣೆ ಹಾಕಿ,ಅದು ಕಾದ ನಂತರ ಸಾಸಿವೆ, ಹೆಚ್ಚಿಕೊಂಡ ಈರುಳ್ಳಿ ಹಾಕಿ ಫ್ರೈ ಮಾಡಬೇಕು..ಆಮೇಲೆ ಅರಿಸಿನ ಬೆವಿನಸೋಪ್ಪನ್ನು ಹಾಕಬೇಕು..ನಂತರ ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿಕೊಂಡ ಟೊಮೇಟೊ, ಶುಂಟಿ ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ ಪೇಸ್ಟ್  ನೊಂದಿಗೆ ಬೇಯಲು ನೀರನ್ನು ಹಾಕಬೇಕು..ನೀರು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕುದಿ ಬಂದಮೇಲೆ  ಖಾರ  ಬೇಕಾದಷ್ಟೇ ಕೆಂಪು ಮೆಣಸಿನ ಪುಡಿ,ಗರಂ ಮಸಾಲ   ಪರಿಮಳಕ್ಕೆ ಉದ್ದವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿಕೊಂಡ ಹಸಿಮೆಣಸಿನ ಕಾಯನ್ನು,ಕೊತ್ತಂಬರಿ  ಸೊಪ್ಪನ್ನು  ಹಾಕಬೇಕು..

ಕುಕ್ಕರಿನಲ್ಲಿ  ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅಕ್ಕಿ, ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ತೊಗರಿಬೇಳೆ  [ ಒಂದು ಕಪ್ ಅಕ್ಕಿಗೆ ಕಾಲು ಕಪ್ ಬೇಳೆಯಂತೆ] ಹಾಗು ಬಾಣಲಿ ಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಮಿಶ್ರಣವನ್ನು ಹಾಕಿ, ಉಪ್ಪು,ಸಕ್ಕರೆ  ,ನಿಂಬೆ ರಸ  ಬೆರೆಸಿ  ,೩ ವಿಸಲ್  ಹಾಕಿಸಿದರೆ  ದಾಲ್ ರೈಸ್  ತಿನ್ನಲು ರೆಡಿ..,ಇದು ಆರೋಗ್ಯದಯಕವು ಅಲ್ಲದೆ ,ಮಾಡಲು ತುಂಬಾ ಸುಲಭವಾದ  ರೈಸ್ ಬಾತ್ . 

ನಕ್ಕುಬಿಡಿ ಒಮ್ಮೆ.... :)

"ನಗುವುದು ಸಹಜ ಧರ್ಮ..ನಗಿಸುವುದು ಪರಧರ್ಮ.." ನಗು ಎನ್ನುವುದು ಮನುಷ್ಯ ಜೀವನದ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗ..ಮನುಷ್ಯ ಒಂದುವೇಳೆ ನಘು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಮರೆತರೆ ಏನಾಗಬಹುದೆಂದು ಊಹಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯ.

ನಿನ್ನೆ ಭಾನುವಾರ ಬೇಸರ ಕಳೆಯಲೆಂದು ಟಿವಿ ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದೆ..ಚಾನೆಲ್ ಬದಲಾಯಿಸುವಾಗ ಯಾವದೋ ಒಂದು ಕನ್ನಡ ಚಾನೆಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಹಾಸ್ಯದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮೂಡಿ ಬರುತ್ತಾ ಇತ್ತು.. ಹಾಸ್ಯಕವಿ ದುಂಡಿರಾಜರು ಆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ನಿರೂಪಕರು..ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ನಾನು ಅವರ ಅಭಿಮಾನಿ.ಈ ಹಾಸ್ಯಕವಿಗಳ ಸಮಯ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ  ದಿನ ನಿತ್ಯದ ಜೀವನದ ಆಗು ಹೋಗುಗಳನ್ನು,ನಾವಾಡುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಭಾಷೆಯಲ್ಲೇ ಹಾಸ್ಯವನ್ನು ಹುಡುಕುವವರು ಅವರು..ಆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶ ಏನೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆ ಅಲ್ಲಿ ಇರುವ ಹಾಸ್ಯ ಕವಿಗಳನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ ಅವರ ಪ್ರತಿಭೆಗೆ, ಕವಿತೆಗಳಿಗೆ, ಅಣಕುಗಳಿಗೆ ವೇದಿಕೆ ಒದಗಿಸುವುದು. ಜೊತೆಗೆ ದುಂಡಿರಾಜರ ಹಾಸ್ಯ ರಸಾಯನವು ಹರಿಯುತ್ತದೆ.. ಅಲ್ಲಿ ವಾಚಿಸಿದ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಕೆಲವೊಂದನ್ನು ಎತ್ತಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.. ಓದಿ ನಕ್ಕುಬಿಡಿ ಒಮ್ಮೆ...

* ಹೆಣ್ಣು ಗಂಡನನ್ನು ವರಿಸುವುದು ಸ್ವಯoವರ

  ಆದರೆ, ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣನ್ನು ವರಿಸುವುದು ಸ್ವಯಂ"ವರಿ"  ??

* ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲದನ್ನೂ ತೀರ್ಮಾನಿಸುವುದು ಅಪ್ಪನೇ

   ಆದರೆ, ಅಮ್ಮನಿಂದ ಪಡೆದು ಅಪ್ಪಣೆ!!!!!!!!

* ರೋಗಿ ಹೆಂಡತಿ  ಗಂಡನಿಗೆ ನಿದ್ರೆ ಉಂಟೆ ಪಾಪ..

   ಸಾಗಿದವು ಚಿಂತೆಗಳು ಒಂದರ ಹಿಂದೆ ಒಂದು..

   ಹೇಗಿದೆಯೋ ಮುಖಬಣ್ಣ ಎರಡನೇ ಹೆಂಡತಿಗೆ..

   ಜಗ ಹೀಗೆ ಅವಅವರಿಗೆ  ನೋಡಯ್ಯ ತಿಮ್ಮ!!!!

*  ಅವಳದ್ದು ಸಿಮ್ಮಾ ರಾಶಿ

    ಅವನದು ಮೇಷ ರಾಶಿ

    ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬಾರಿ ಕೇಶ ರಾಶಿ!!!

* ಸತ್ಯ ಹೇಳಿದರೆ ಆಗುವುದು ಗದ್ದಲ ಹರತಾಳ

   ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯಾಕೆಗೆ ಚೆಲುವೆ ಎಂದರೆ,

   ಹೆಂಡತಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಇರ್ತಾಳ....???!!!

* ಡೊಳ್ಳು ಹೊಟ್ಟೆ ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ ಜನನಾಯಕ..

  ಯಾವಾಗಲೂ ತಿನ್ನೋದೆನ ನಿನ್ನ ಕಾಯಕ..

   ಓದೋದಕ್ಕೆ ಬರೋಲ್ಲ, ಬರೆಯೋಕು ಬರೋಲ್ಲ..

   ಮಂತ್ರಿ ಹೆಂಗೆ ಅಗ್ತಿಯಪ್ಪ..????

  (ತಿರುಪತಿ ತಿರುಮಲ ಎಂಬ ಹಾಡಿನ remake )

* ಮಾವ  ಮಾವ ಇಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾದೆ..

  ಹೋಗ್ತಾ ಇದೆ ಇಲ್ಲಿ ಅಳಿಯನ ಮರ್ಯಾದೆ...

* ನಾನೇಕೆ ಬಡವನು, ನಾನೇಕೆ ಪರದೇಶಿ

   ಸೋಮಾರಿ ಹೇ ಮಾವ ನೀನಿರುವ ತನಕ..

   ಬೂಟು ಕೊಡಿಸುವವ ನೀನೆ,ಪಾಲಿಶ್ ಹಾಕುವವ ನೀನೆ 

   ಉಡಲು,ತೊಡಲು ಅರಿವೇ ಕೊಡಿಸುವವ ನೀನೆ..

   ಮಾಡದೇ ಬಾಣoತಿಯ ಬಾಣoತನ ಮಾಡಿಸುವವನು ನೀನೆ..

   ನಾನೇಕೆ ಬಡವನು ನೀನಿರುವ ತನಕ...

* ನಿನ್ನೆ ಯಾಕೆ, ಇಂದು ಈಕೆ..

   ನಾಳೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬಳೆ....

   ಹೀಗೆ ಬದಲು ಮಾಡಲು

   ಹೆಣ್ಣು ಟಿವಿ ಚಾನೆಲ್ಲೇ.....??? 

ನಾವೇಕೆ ಕೆಲವೊಂದನ್ನು ಮರೆಯುತ್ತೇವೆ?!!

[ಇದು ಯಾರನ್ನೋ ಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟು ಕೊಂಡು ಬರೆದ ಲೇಖನವಲ್ಲ..ನಾನು ನೋಡಿದ,ಕೇಳಿದ,ನನ್ನ ಅನುಭವದ ಕೆಲವೊಂದು ಸತ್ಯಗಳಿಗೆ ಅಕ್ಷರ ರೂಪ ಕೊಡುವ ಸಣ್ಣ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ ಅಷ್ಟೇ ..]

ಮರೆವು ಎನ್ನುವುದು ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಹೇಗೆ ವರದಾನವೋ ಹಾಗೆ ಶಾಪವು ಹೌದು..ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮರೆಸಿ ನೋವನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೆನಪಿಸುವುದು..ಮನುಷ್ಯನ ಸ್ವಭಾವವೇ ಹಾಗೆ.ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ನಮಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಬಯಸಿದವರನ್ನು ಬೇಗನೆ ಮರೆತು ಬಿಡುತ್ತೇವೆ.ಜೀವನದ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಕೂತು, ಇದ್ದು ಹೋದ ಹಲವಾರು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಮರೆಯದೆ ನೆನಪಾಗುವರು ಕೇವಲ ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟು..ಅಂಥವರ  ಸಹಾಯ ನಮಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದಗುವ ತನಕ ಎಂಬಂತೆ ಬದುಕಿ ಬಿಡುತ್ತೇವೆ..ಸ್ವಹಿತದಲ್ಲಿ ಸ್ವಂತದವರನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುತ್ತೇವೆ...ಎಂದೋ ಬಂದ ಹುಡುಗ/ಹುಡುಗಿಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಸದಾ ನಮ್ಮ ಜೊತೆಗೆ ಇದ್ದು ಬಿದ್ದು ಏಳುತ್ತಿದ್ದಾಗಿನಿಂದ ಕೈಹಿಡಿದು ನಡೆಸಿದ ತಂದೆತಾಯಿಯ ನೆನಪು ಮಾಸುತ್ತದೆ.  ಒಮ್ಮೆ ಯಾವನೋ ಒಬ್ಬ ತೋರಿಸಿದ ಅಕ್ಕರೆಯಿಂದ,ಕಾಳಜಿಯ ಮುಂದೆ  ವಿದ್ಯೆಯನೀಡಿ ಜೀವನ ಪಥವನ್ನು ತೋರಿದ ಪಾಲಕರ ಪ್ರೀತಿ ಮರೆತುಹೋಗುತ್ತದೆ..ಕೊನೆಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕೊನೆತನಕ ಬಂದವರ ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತೇವೆ..ಅವರ ನೋವಿಗಿಂತ ಯಾವನೋ ಒಬ್ಬನ ನೋವೆ ನಮಗೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ..ಹಾಗೆಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಯಾರನ್ನು ಕಡೆಗನಿಸಬೇಕೆಂದಲ್ಲ..ಗುರಿಯ ಹುದುಕಾಟದ್ದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಗುರಿತೊರಿದ  ಗುರುವನ್ನು ಮರೆತಂತೆ,ಜೀವಕ್ಕೆ ಜೀವ ಕೊಡುವ ಜೀವದ ಗೆಳತಿಯನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿದಂತೆ, ಅತ್ತಾಗ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿದ ಗೆಳೆಯರನ್ನು ,ಕೆಲಸ ದೊರಕಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನಮಗೆಲ್ಲ ದೊರೆತಾಗ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇ ಮರೆತು ಬಿಡುತ್ತೇವೆ..' ಭದ್ರಬುನಾದಿಯಿಂದಲೇ ಸುಭದ್ರ ಕಟ್ಟಡ' ಎಂಬ ಮಾತೇ  ಮರೆತುಹೋಗುತ್ತದೆ..ಕೊನೆಗೆ ಇವೆಲ್ಲದಕ್ಕೆ ಕಾರಣನಾದ ದೇವರು ಮರೆತುಹೊಗುತ್ತಾನೆ...

ಒಳ್ಳೆಯದರ ಬೆಲೆ ಅರಿವಾಗುವುದು ನಾವು ಅದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಾಗಲೇ.ಕಳೆದು ಕೊಳ್ಳುವ ಮುನ್ನ ಒಮ್ಮೆ ಯೋಚಿಸಿ.ತಂದೆತಾಯಿಯ ತ್ಯಾಗದ ಮುಂದೆ,ಪ್ರೀತಿಯ ಮುಂದೆ ಯಾವದು ದೊಡ್ಡದಲ್ಲ.ಇಂದು ಬಂದ ಪ್ರೀತಿಗಿಂತ,ಒಬ್ಬನಿಗಾಗಿ ಯೋಚಿಸುವ ಮುನ್ನ ನಿಮ್ಮವರ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.ಹಾಗೆಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ನಾನೇನು ಪ್ರೀತಿಯ ದ್ವೇಷಿಯಲ್ಲ.ಪಡೆಯುವ ಮಾರ್ಗ,ಪಡೆದಂತ ರೀತಿ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿರಲಿ ಅಷ್ಟೇ.ಎಂದೋ ಕಲಿಸಿದ,ಗುರುತರವಾದ ಗುರುವನ್ನೊಮ್ಮೆ, ಜೀವಕ್ಕೆ ಜೀವವಾದ ಗೆಳೆಯರನ್ನೊಮ್ಮೆ, ಕೆಲಸ ದೊರೆಯಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿ ಜೀವನ ತಿಳಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನೊಮ್ಮೆ ನಿಮ್ಮ ಬಿಡುವಿನ ಸಮಯದಲ್ಲೊಮ್ಮೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಒಮ್ಮೆ ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ.ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನೊಮ್ಮೆ ಬಿಚ್ಚಿ ಎಲ್ಲಾರಿಗೂ ನೀಡಿ..ನಿಮ್ಮ ಬದುಕು ಇನ್ನಿಲ್ಲದಂತೆ ಹಸನಾಗುತ್ತದೆ..ಕ್ರತಜ್ನ ನಾದವನು ಕ್ರತಾರ್ಥನಾಗುತ್ತಾನೆ.ಜೀವನದ ಸಾರ್ಥಕತೆಯ ನೆಮ್ಮದಿ ನಿಮ್ಮದಾಗಲಿ.. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮಗದೊಂದು ಲೇಖನದೊಂದಿಗೆ ವಾಪಸ್ಸಗುತ್ತೇನೆ.