ಮಡಿಲು...

ನಿನ್ನ ನೋವಿನಲಿ ನನ್ನ ನಗು ಅಡಗಿತ್ತು

ಹೊತ್ತು ಹೆತ್ತು ನೀ ಜಗಕೆ ನನ್ನ ತಂದಾಗ

ಸುತ್ತ ಜನ ನೂರು,ಸಂತಸದಿ ನಲಿವಾಗ

ನನ್ನ ಅಳು ಅಡಗಿತ್ತು ನೀ ಸವರಿದಾಗ...

ಲಾಲಿ ಕೇಳುತ ನನ್ನೇ ನಾ ಮರೆತಿದ್ದೆ

ನಿನ್ನ ನಿದ್ದೆಯ ಕದ್ದು ನಾ ಮಲಗುವಾಗ....

ಹತ್ತು ಜನರ ನಡುವೆ ಮತ್ತೆ ನಾ ಹುಡುಕಿದ್ದೆ

ನಗುವೊಂದು ಮೊಗದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಕಂಡಾಗ..

ಉರುಳಲಿ ವರುಷ,ಬದಲಾಗಲಿ ಎಲ್ಲ

ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಲಿ ಮಾತ್ರ ಕಲ್ಮಷವೇ ಇಲ್ಲ....

ಜಗನಾಳುವ ದೇವ,ಸೂಚಿಸಿದ ತನ್ನ ಇರುವ

ನಿನ್ನ ತೋಳಲಿ ತುಂಬಿ ಮಾಸದ ಮಮತೆ ಒಲವ....

ನೂರು ಜನುಮವೇ ಬರಲಿ,ಕೋರುವೆನು ಅವನಲ್ಲಿ

ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುವೆನು ನಾ ನಿನ್ನ ಮಡಿಲಿನಲ್ಲಿ....... 

[ಅಮ್ಮಂದಿರ ದಿನದ ಸಲುವಾಗಿ ಬರೆದ ಈ ಕವನ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಪುಟ್ಟ ಕಾಣಿಕೆ...]