ಬಂದಿತು ಮಳೆಗಾಲ..ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದೆ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯ....

ಮುಂಗಾರಿನ  ಅಭಿಷೇಕಕೆ ಮೆದುವಾಯಿತು ನೆಲವು 

ಸಂಜೆಯಾಯಿತೆಂದರೆ ಸುರಿಯುವ ಮಳೆ, ತುಂಬಿ ತುಳುಕುವ ರಸ್ತೆಯ ಇಕ್ಕೆಲಗಳು, ಸಾಲದೆಂಬಂತೆ ರಸ್ತೆಯ ಮೇಲೂ ನೀರು, ಹೆಜ್ಜೆಯಿಡಲೂ ಹೇಸಿಗೆಯಾಗುವಂತೆ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಳಚೆ, ಓಲಾಡಿಕೊಂಡು ಸಾಗುವ ಬಸ್ಸು,ಮಾರು ಮಾರಿಗೆ trafiic ಜಾಮ್, ನಾನು ಹೇಳಹೊರಟಿರುವುದು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಮಳೆಗಾಲವನ್ನಲ್ಲ.!!!!!!! ನನ್ನ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಬೆರೆತುಹೋದ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಬೆಸೆದುಹೋದ  ಸುಂದರ ಮಲೆನಾಡಿನ ಮಳೆಗಾಲವನ್ನು..ಹೌದು ನಾನು ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇ ಹಸಿರು ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ಹಾಸಿ,ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ತನ್ನ ಒಡಲಾಳದಲ್ಲಿ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವ,ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಏಣಿ ಹಾಕುವಂತೆ ಬೆಳೆದ ಅಡಿಕೆ ಮರಗಳು,ಮೆಣಸು,ಏಲಕ್ಕಿಯ ಪರಿಮಳ ಉಸಿರಾಡುವ,ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡವೆಂಬ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ..ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ಹಸಿರು..ನನ್ನೊಬ್ಬನದಲ್ಲ ಅಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಅವರ ಬಾಲ್ಯದ ಮಳೆಗಾಲವನ್ನು ಮರೆತಿರಲಾರರು.ಒಂದೆಡೆ ತುಂಬಿ ಹರಿಯುವ ಅಘನಾಶಿನಿ,ಅದರ ನೀರನ್ನು ಉಂಡು ಸೊಂಪಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಬತ್ತದ  ಗೆದ್ದೆಗಳು,ಜಲಪಾತದ ಸೊಭಗನ್ನು ನೆನಪಿಸುವ ಸಣ್ಣ ಝಾರಿಗಳು ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಕಳೆದ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯ..

ನಾವೆಲ್ಲ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ದಿನಗಳು..ಶಾಲೆಯೆಂದರೆ ಇಲ್ಲಿನವರಂತೆ ರಿಬೂಕ್ ಶೂ,ಬೆಲೆಬಾಳುವ uniform ಗಳು,ಒಂದು ರಾಶಿ ಪುಸ್ತಕಗಳು, ತಲೆ ಹತ್ತಿ ಕುಳಿತ ಒತ್ತಡ ಇವೆಲ್ಲ ನಮ್ಮದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.ಮಳೆಗಾಲಕ್ಕೆಂದೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಎರಡು ವರ್ಷ ಜೋಪಾನ ಮಾಡಿದ ಚಪ್ಪಲ್ಲುಗಳು,ನೀಲಿ ಅಂಗಿ,ಬಿಳಿ ಬ್ಲೌಸ್, ಉದ್ದ ಕೋಲಿರುವ ಕಪ್ಪು ಕೊಡೆ, ಪೂರ್ತಿ ಒದ್ದೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಪಾಟಿಚೀಲ,ದೂರದ ಕಾಲುಹಾದಿ ಹೀಗೆ ನಮ್ಮದೇ ಲೋಕ.ಅಲ್ಲೆಲ್ಲ ಮಳೆಗಾಲವೆಂದರೆ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದುಜಾತಿಯ ಗಿಡ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಪಾಲಿಗೆ ಸ್ಲೇಟ್ ಒರೆಸುವ ಮಾಧ್ಯಮ.ಅದನ್ನು ಕೊಯ್ದು,ಕವರ್ ನಲ್ಲಿ ತುಂಬಿ ಶೇಕರಿಸಿ ಇಡುತ್ತಿದ್ದೆವು.ಅರ್ಧದಿನ ಶಾಲೆಗೆ ರಜೆ ಜೋರು ಮಳೆಯಿಂದಾಗಿ.ಸಂಜೆ ಯಾಯ್ತೆಂದರೆ ಸುಡುತ್ತಿದ್ದ ಹಲಸಿನ ಬೇಳೆ(ಮಳೆಗಾಳಕ್ಕೆಂದೇ ಅಲ್ಲಿಯ ಜನ ಶೇಕರಿಸಿ ಇಡುತ್ತಾರೆ),ಗೇರು ಬೀಜ.ದೀಪದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಮನೆಯವರೆಲ್ಲ ಸವಿಯುತ್ತಿದ್ದೆವು.ಆ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ ಚಳ್ಳೆ ಹಣ್ಣು, ಪಿಳ್ಳೆ ಹಣ್ಣು, ಊರಿನ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಶನಿವಾರ ಭಾನುವಾರ ಅದರ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲೇ..ಓದು ನಮ್ಮ ಪಾಲಿಗೆ ಏನಿದ್ದರೂ secondary.ಹೊರಗಡೆ ಬರಲಾರದಷ್ಟು ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದರೆ,ಮನೆಯ ಮುಂದಿನ ಕಾಲುವೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ದೋಣಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆವು.ಆ ದಿನಗಳನ್ನು ನಾನು ತುಂಬಾ ನೆನಪಿಸಿ ಕೊಳ್ತಿನಿ.

ಶಾಲೆಯೂ ಬದಲಾಯಿತು.ದಿನ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣ.ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮೂರ ಬಸ್ಸು ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಮುಖ ತೋರಿಸಿದರೆ ನಮ್ಮ ಪುಣ್ಯ..ಆ ದಿನ ನಮ್ಮದು ಕಾಲು ನಡಿಗೆಯಲ್ಲೇ 7km ಪ್ರಯಾಣ..ಆ ದಿನ ಅರ್ಧ ಶಾಲೆ ನಮ್ಮ ನಡಿಗೆಯಲ್ಲೇ ಮುಗಿದಿರುತ್ತಿತ್ತು..ಇನ್ನೊಂದಷ್ಟುದಿನ ಅಘನಾಶಿನಿ ತನ್ನ ಒಡಲನ್ನು ತುಂಬಿ ಹರಿದು ದಾರಿಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ ಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು..ಆದರೂ ಅದರ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಲು ನಾವು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆವು..ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲಿನ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಇರುವುದೊಂದೇ ಹೈಸ್ಕೊಲ್ .ನಮ್ಮ ಊರಿನ ಬಸ್ಸು ಶಾಲೆಯ ಮಕ್ಕಳಿಂದಲೇ ತುಂಬಿ ಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು..ದಿನ ಇತರ ಪ್ರಯಾಣಿಕರಿಂದ ಬೈಗುಳ ಇದ್ದಿದ್ದೆ ನಮಗೆ..ಆ ದಿನಗಳು ತುಂಬಾ ಸುಂದರ ವಾಗಿದ್ದವು ನಮ್ಮ ಪಾಲಿಗೆ..

ಮಳೆಬಂದರೆ ನೆನೆಯಬಾರದೆಂದು ಬಸ್ಸಸ್ಟ್ಯಾಂಡ್ ನಲ್ಲಿ ಕೊಡೆ ಹಿಡಿದು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಅಪ್ಪ ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಕೊಡೆ ಮರೆತು ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನೆನೆದು ಮನೆ ತಲುಪುವಾಗ ನೆನಪಾಗುತ್ತಾರೆ.ಕುರು ಕುರು ತಿಂಡಿ ಮಾಡಿ ಬಾಗಿಲಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಅಮ್ಮ ಇಂದು ಹಸಿವೆ ಇಂದ ಬೇಯುವಾಗ ಕಾಡುತ್ತಾರೆ..ಸಮಯದ ಪರಿವೆಯೇ ಇಲ್ಲದೆ ಬೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರು ಮುಂಗಾರಿನ ಮಳೆಯಲ್ಲೊಮ್ಮೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತಾರೆ..ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಚಪ್ಪಲ್ಲುಗಳು,ಉದ್ದ ಕೋಲಿನ ಕೊಡೆ ನನ್ನ ಅಣಕಿಸುತ್ತವೆ.ಚಳ್ಳೆ ಪಿಳ್ಳೆ ಹಣ್ಣುಗಳು ನೆನಪಾಗಿ ಬಾಯಲ್ಲಿ ನೀರು ತರಿಸುತ್ತವೆ..ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೂರ ಮಳೆಗಾಲವನ್ನು ನಾನು ತುಂಬಾ  miss ಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಈ ಬಾರಿ ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗ ನಾನು ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಫ್ರೆಂಡ್ ರಾಘಣ್ಣ ಸುರಿವ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ವಯಸ್ಸಿನ್ನು ಮರೆತು ಕೊಡೆ ಹಿಡಿದು ಹಳ್ಳಕ್ಕೆ ನೀರಾಡಲು ಬಂದಾಗ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ರಾಧಕ್ಕ ಮಗಳಿಗೆ "ನೋಡು ಕೂಸೇ ಅವು ದೊಡ್ಡ ನೌಕರಿ ಅಲ್ಲಿದ್ರು ಎಷ್ಟು ಸಿಂಪಲ್ ಇದ್ದ,ನೀನು ಕಾಲೇಜ್ ಗೆ ಹೊಪಲೆ ಹಣಕಿ ಎರಡು ವರ್ಷ ಆಗಿದ್ದೆ ತಡ ಭೂಮಿ ಮೇಲೆ ಇಲ್ಲೇ" ಎಂದಾಗ ನಮಗೆ ಕೂಗಿ ಹೇಳಬೇಕು ಎಂದು ಅನ್ನಿಸಿತ್ತು..
"ಬಂದಿತು ಮಳೆಗಾಲ..ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದೆ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯ..."