ಆ ದಿನಗಳು ..

ಅಂದು ನನ್ನ 2nd ಇಯರ್ ರಿಸಲ್ಟ್ ಬಂದಿತ್ತು.ಪೂರ್ತಿ ವರ್ಷ ಓದಿ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ವಿಪರೀತ ಜ್ವರದಿಂದ ನರಳಿ ಏನೋ ಒಂದಿಷ್ಟು ಬರೆದಿದ್ದ ನಂಗೆ ಆವತ್ತು ಬಹಳ ನೆನಪಿರುವದಿನ.ಯಾರೆಷ್ಟು ಹೇಳಿದರು ನನ್ನ ರಿಸಲ್ಟ್ ನೋಡುವ  ಧೈರ್ಯವೇ ನನ್ನಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ.ಕೊನೆಗೂ ಅಪ್ಪನ ಒತ್ತಾಯಕ್ಕೆ ಮಣಿದು ನೋಡಿದೆ .ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಬಂದಿತ್ತು.ಕನಸಿನಂತೆ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕಾಲೇಜ್ ಸೇರಿಯೂ ಬಿಟ್ಟೆ .

ಮೊದಲದಿನದಿಂದ ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಅದು ನನ್ನಬದುಕಿನ ಬಣ್ಣದ ಪುಟಗಳು.ಅಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಹಸಿರು.seniorsನ ರಾಗಿಂಗ್ಗೆಹೆದರಿ ಹರಸಾಹಸ ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ದಿನಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ನಾವು juniorsಗಳಿಗೆ ರಾಗಿಂಗ್ಮಾಡಿದ ದಿನದವರೆಗೂ.ಮೊದಲ ವರ್ಷಕಳೆಯುವದರೊಳಗೆ ನಮ್ಮಲ್ಲೇ ಒಂದು ಗುಂಪು ಉಂಟಾಗಿ ಎರಡನೇ ವರ್ಷರಾಗಿಂಗ್ ಗೆತಯಾರಿ ನಡೆಸಿದ್ದ ನಮಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಮಜಾ ಇದನೆಲ್ಲ ಮರೆಯಲು ಸಾದ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ.ಜೊತೆಗೆ ಓದಲ್ಲೂ ಮುಂದಿದ್ದ ನಾವುwardenಗೆಸುಳಿವೇ ಕೊಡದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಚೆಷ್ಟೇಗಳಿಗಂತೂ ಲೆಕ್ಕವೇ ಇಲ್ಲ ಬಿಡಿ.

ನಾನು   ಯಾವಾಗಲು  ಅಂದು  ಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ .ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ  students life ನ್ನು  ಹಾಸ್ಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ  ಕಳೆಯಬೇಕೆಂದು. ಅದರ  ಮಜನೆ  ಬೇರೆ .ಅಲ್ಲಿ  ಸಿಗುವ  ಮಜಾ mostly   ಇನ್ನೆಲ್ಲೂ ಸಿಗೊದಿಲ್ಲವೇನೋ .Sem  exam ಬಂತೆಂದರೆ  ರಾತ್ರಿ   ಹಗಲು  ಊಟ  ನಿದ್ರೆ  ಬಿಟ್ಟು  ಓದುತ್ತಿದ್ದವರು  ಒಂದೆಡೆಯಾದರೆ ,ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ  ಫೋನಿನಲ್ಲಿ  ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ  (bathroomnnu) ಬಿಡದೆ  ಹರಟುತ್ತಿದ್ದ  ಹುಡುಗಿಯರು  ಒಂದೆಡೆ ,ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ  ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್  completion ನ  ಭರಾಟೆಯಾದರೆ ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ  ಇಂಟರ್ನಲ್ಸ್ ಗಾಗಿ  ಪೇಚಾಟ .ಪ್ರತಿಯೊಂದು   ಗಳಿಗೆಯನ್ನು  ಸವಿದಮೇಲೆ   ಅನಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ  ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ  ಆ   ಜೀವನ  ಬರಬಾರದಿತ್ತ.!!!  ಯಾರದ್ರು  ಒಬ್ಬರು  commit ಆದರೆ  ಅದರ  ಬಗ್ಗೆ  ಒಂದಿಷ್ಟು  ವಿಮರ್ಶೆ ,ಕಾಲೇಜ್ ನಲ್ಲಿ  ಹೊಸ  ರೂಲ್ಸ್  ಬಂದರೆ  ಸಾಕು  ಒಂದಿಷ್ಟು  ಕಾಮೆಂಟ್ಸ್ ಗಳು  ,ಮನೆಯ  ನೆನಪಾದರೆ  ಸಾಂತ್ವನ  ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ  ಸ್ನೇಹಿತೆಯರ  ಮದಿಳುಗಳು ,ಮೂವಿ ಗಾಗಿ  bunk  ಮಾಡಿ ಆಮೇಲೆ  ಒಳ್ಳೆ  ಹುಡುಗರಂತೆ  phose  ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ  ದಿನಗಳನ್ನು  ನೆನೆದಾಗ  ಕಣ್ಣಂಚಲ್ಲಿ ನೀರು  ಅರಿವಿಲ್ಲದಂತೆ  ಮೂಡುತ್ತದೆ .  ಕನಸು  ಕಾಣುತ್ತ  ಯಾವುದರ  ಪರಿವಿಲ್ಲದಂತೆ  ಬೆಳೆದಿದ್ದೆ  ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ .

 ಇನ್ನು  ಕಾಲೇಜ್ಗೆ  ಬಂದರೆ ನೆನಪಾಗುವ  coffieshop,ಪುಟ್ಟದಾದ  ಬೇಕರಿಚಾಟ್ಸ್ ಗಳಿಗೆ  ಫೇಮಸ್  ಆಗಿದ್ದ  ಕಾಲೇಜನ  fastfood ,ಹೆಸರಿಗೆ  readingರೂಂ  ಆಗಿದ್ದರೂ ಹರಟೆ  ಕಟ್ಟೆಯಾಗಿದ್ದ ,ಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗೆ  ಮೆಚ್ಚಿನ  ತಾಣವಾಗಿದ್ದ  reading ರೂಂ  ಇವೆಲ್ಲ  ಮನಸಿನ  ಪುಟದಲ್ಲಿ  ಸುಳಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅನಿಸಿದ್ದಿದೆ .”ಕನಸು  ನನಸಾದ  ದಿನಗಳಿಗಿಂತ  ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ  ದಿನಗಳೇ  ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದವು ”

ಮೊದಲ  ಬಾರಿ  ಹುಡುಗನೊಬ್ಬನಿಂದ  ಕೆಂಪು  ಗುಲಾಬಿ  ಪಡೆದಾಗ  ಉಂಟಾಗಿದ್ದ  ಪುಳಕ ,ಮೊದಲಬಾರಿ  ಕಾಲೇಜ್ bunk ಮಾಡಿ   ಮೂವಿ  ನೋಡಿದ  ದಿನ ,ಮೊದಲಬಾರಿ  ಇಂಟರ್ನಲ್ಸ್  ನಲ್ಲಿ  fail   ಆಗಿ   ಅತ್ತು  ಕರೆದ ಗಳಿಗೆ ,ಮೊದಲಬಾರಿಗೆ  ಕಂಪನಿ ಅಲ್ಲಿ  place ಆಗಿಎಲ್ಲರಿಂದ  ಮೆಚ್ಚುಗೆ  ಪಡೆದು  ರೋಮಾಂಚನ  ಅನುಬವಿಸಿದ  ಕ್ಷಣ  ಇವೆಲ್ಲ ಮರೆಯಬೇಕೆಂದು  ಅಂದು  ಕೊಂದರು  ಮರೆಯಲಾಗದ  ಕ್ಷಣಗಳು .

ಎಂದು  ಅಂದುಕಂಡಿದ್ದ  ಕನಸುಗಳೆಲ್ಲ  ನನಸಾಗಿದೆ .ಹೆಸರಾಂತ  ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ  ಉದ್ಯೋಗಿಆಗಿ ಐದಂಕಿಯ  ಸಂಬಳ  ಬ್ಯಾಂಕ್  ಅಕೌಂಟ್  ಸೇರಿದೆ .ಇಷ್ಟಪಟ್ಟಿ ದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ  ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳುವ  ಕಾಲ ಬಂದಾಗಿದೆ .ಆದರೆ  ಏನೋ  ರುಚಿಯಿಲ್ಲ  ಈ  ಜೀವನದಲ್ಲಿ .ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದ  ಜೀವಗಳೆಲ್ಲ  ಒಂದೊಂದು  ಕಡೆ .ಫೋನ್  ಮೆಸೇಜ್ ಗಳಲ್ಲೇ  ಮಾತುಕತೆ .ಬಯಸಿದರು  ಯಾವ  ಸ್ನೇಹಿತರ  ತೋಳು  ಸಿಗಲಾರದು  ಬೇಕೆಂದಾಗ .ಒಂದೇ  ಕಡೆ   ಇದ್ದು ಮೀಟ್  ಆಗಲಾಗದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ , ಗಾಂದಿಕ್ಲಾಸ್ಸ್  ನಲ್ಲಿ  ಕುಳಿತು  ಸಿನಿಮಾ  ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ  ವರಿಗೆ  ಇಂದು ಮಲ್ಟಿಪ್ಲೆಕ್ಸ್  ನಲ್ಲಿ  ಕುಳಿತು  ಸಿನಿಮಾ  ನೋಡಿದರು  ಆ  ದಿನಗಳ  ರುಚಿಯಿಲ್ಲ .ಯಾಕೆ  ಹೀಗೆ?  ಬದುಕೆಂದರೆ  ಹೀಗೆ ಇರಬೇಕು .ಆದಿನಗಳು  ನಮ್ಮ  ಪಾಲಿಗೆ  ಮುಗಿದಿವೆ . ಹೊಸದನ್ನು  ಸ್ವಾಗತಿಸುವುದು  ಅನಿವಾರ್ಯ .ಯಾಂತ್ರಿಕ ಬದುಕಿಗೆ  ಅಡಿಯಿಟ್ಟೂ ಆಗಿದೆ  .ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳು  ಹೆಗಲೆರಿವೆ .ನಮ್ಮದೇ  ಅದ   ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳಿಗೆ  ಬೆಲೆ   ಕೊಡಲೇ ಬೇಕಾಗಿದೆ .ಮುಂದೊಂದು  ದಿನ ಬದುಕಿನ  ಪುಸ್ತಕದ  ಪುಟ ತೆರೆದಾಗ  ಚಿತ್ತಾರ ಗಳಿಂದಲೇ  ಕೂಡಿದ  ಅಧ್ಯಾಯ  ನಮ್ಮ ಪಾಲಿಗಿದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂಬುದೇ  ಸಮಾಧಾನ . ಹಿಂದಿನದನ್ನು  ನೆನೆಯುತ್ತ  ಹೋದರೆ  ಸಮಯದ ಪರಿವೆ  ಬರುವುದಿಲ್ಲ . ಮತ್ತೆ  ಕೆಲಸದ  ಕರೆ  ಬರುತ್ತಿದೆ .ವಾಸ್ತವ  ಕರೆಯುತ್ತಿದೆ   ಹೋಗಿಬರಲೇ..….!!!?